نحوه محاسبه هزینه قبوض مصرفی

مطابق ماده 23 (اصلاحی 1359/3/17) آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها، تمام شرکا موظف‌اند در پرداخت هزینه‌های مستمر و هزینه‌های مربوط به حفظ و نگهداری قسمت‌های مشترک بنا طبق مقررات مشخص، مشارکت کنند.

روش تقسیم هزینه‌ها:
اگر مالکین ترتیب دیگری برای پرداخت هزینه‌ها تعیین نکرده باشند، هزینه‌هایی که ارتباط مستقیم با مساحت زیربنای قسمت اختصاصی دارند مانند قبوض آب، گاز، نفت سفید، آسفالت پشت‌بام و ... به نسبت مساحت هر واحد محاسبه می‌شود. هزینه‌هایی که ارتباطی با مساحت زیربنا ندارند مانند هزینه‌های سرایدار، نگهبان، متصدی آسانسور، تعمیرات و نگهداری تأسیسات، باغبانی و تزئینات قسمت‌های مشترک به طور مساوی بین مالکین تقسیم می‌گردد.

چنانچه در قرارداد اجاره‌ای پرداخت هزینه‌های مشترک به عهده مالک گذاشته شده و مالک از پرداخت امتناع کند، مستاجر می‌تواند هزینه‌ها را از محل اجاره بها پرداخت کرده و هزینه‌ها را مطالبه نماید. همچنین اگر پرداخت هزینه‌ها به عهده استفاده کننده باشد و وی از پرداخت امتناع کند، مدیر ساختمان می‌تواند علاوه بر مراجعه به استفاده‌کننده، از مالک نیز درخواست پرداخت نماید.

ماده 4 اصلاحی قانون تملک آپارتمان‌ها تأکید می‌کند که سهم هر مالک از مخارج قسمت‌های مشترک متناسب با نسبت مساحت قسمت اختصاصی به مجموع مساحت قسمت‌های اختصاصی ساختمان است، مگر آنکه ترتیب دیگری پیش‌بینی شده باشد. در تمامی موارد پرداخت هزینه‌ها حتی اگر ملک استفاده نشود، الزامی است.

مرجع رسیدگی به اعتراض نسبت به هزینه‌ها

بر اساس ماده 24 آیین‌نامه اجرایی، هر شریک مالک می‌تواند در صورت اعتراض به سهم خود از هزینه‌ها ابتدا به مدیر ساختمان مراجعه کند و درخواست رسیدگی نماید. در صورت عدم پاسخ یا رد اعتراض، شریک حق دارد به وزارت آبادانی و مسکن شکایت کند تا موضوع بررسی شود.

مصادیق هزینه‌های مشترک

مطابق ماده 25 آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها، هزینه‌های مشترک شامل موارد زیر است:

• هزینه‌های لازم برای استفاده، حفظ و نگهداری عادی ساختمان و تأسیسات مربوطه
• هزینه‌های اداری و حق‌الزحمه مدیر یا مدیران ساختمان