چکیده: این نوشتار به بررسی خلأ قانونی در پیگیری «ترک فعل مدیران دولتی و شهرداریها» میپردازد، مشکلات تفسیر ماده 576 قانون مجازات اسلامی را تبیین میکند و پیشنهاد اصلاحی برای افزایش دامنه شمول و بازدارندگی مجازات ارائه میدهد. هدف، امکانپذیر ساختن پیگیری قضایی ترک فعل، تقویت نظارت و بازدارندگی از طریق افزایش مجازاتها و تعیین تکلیف روشن درباره انواع رفتارهای مجرمانه مدیران است.
- مقدمه (دلایل توجیهی)
- طرح اصلاح ماده (576) قانون مجازات اسلامی
- جمعبندی و ضرورت اصلاح
مقدمه (دلایل توجیهی)
یکی از علل شایع بروز ناکارآمدیها در امور عمومی، مدیریت ناصحیح و بهویژه ترک فعل مدیران در دستگاههای دولتی و شهرداریهاست. ترک فعل مدیران که به معنای انجام ندادن تکالیف قانونی است، میتواند باعث تضییع حقوق مردم، ایجاد خسارتهای مالی و تضعیف اعتماد عمومی شود. بررسیهای قضایی نشان میدهد که رسیدگی به ترک فعل مستلزم بستر قانونی روشن و صریح است تا نهادهای نظارتی و قضایی بتوانند اقدام کنند.
مطابق مقررات فعلی، بسیاری از محاکم وقوع جرم را منوط به انجام فعل میدانند و ترک فعل را خارج از شمول ماده 576 تفسیر میکنند؛ این سبب میشود ترک فعلها غالباً قابل پیگیری کیفری نباشند.
در ماده 576 قانون مجازات اسلامی، هر نوع سوءاستفاده از مقام که منجر به جلوگیری از اجرای قوانین، اوامر قضایی یا دستورات کتبی شود، جرمانگاری شده است؛ اما نحوه نگارش ماده و الزام محاکم به تفسیر مضیقِ مقررات کیفری، سبب شده تا موارد ترک فعل که نتیجه آن جلوگیری یا تعلل در اجرای تکالیف قانونی است، از شمول بسیاری از پروندههای قضایی خارج شوند.
از سوی دیگر، مطابق اصل قانونی بودن جرایم و مجازاتها (ماده 2 قانون مجازات اسلامی)، هر اقدامی بدون پیشبینی صریح قانونی قابل رسیدگی کیفری نیست. بنابراین، خلأ قانونی در مورد ترک فعل مدیران عملاً مانع پیگیری قضایی و اعمال مسئولیت کیفری آنان شده است.
ضعف بازدارندگی مجازاتهای فعلی نیز از دیگر مشکلات است؛ چون مجازاتهای کمدامنه در رویه مدیریتی تغییری ایجاد نمیکنند و خسارات تصمیمات ناصحیح را جبران نمینمایند.
طرح اصلاح ماده (576) قانون مجازات اسلامی
با عنایت به مراتب فوق و لزوم رفع خلأ قانونی در خصوص ترک فعل مدیران، پیشنهاد میشود ماده 576 قانون مجازات اسلامی اصلاح شده و شمول آن صریحتر و مجازاتها بازدارندهتر گردد. هدف از اصلاح، تعیین تکلیف روشن نسبت به انواع ترک فعل، شمول رسیدگی کیفری و تقویت ابزار قضایی برای حفاظت از حقوق عمومی است.
متن پیشنهادی برای ماده اصلاحی 576 به شرح زیر است:
ماده اصلاحی 576:
چنانچه هر یک از صاحبمنصبان، مستخدمین یا مأمورین دولتی یا شهرداریها در هر رتبه و مقامی که باشند، از مقام خود سوءاستفاده نمایند و موجب جلوگیری از اجرای اوامر کتبی دولتی، اجرای قوانین مملکتی، اجرای احکام یا اوامر مقامات قضایی یا هر امر دیگری که از طرف مقامات قضایی یا مراجع قانونی صادر شده است گردند، یا نسبت به انجام تکالیف قانونی و موضوعات محوله مرتکب ترک فعل عمدی شوند، به حبس از سه ماه و یک روز تا پنج سال و همچنین انفصال از خدمات دولتی از یک تا ده سال محکوم خواهند شد.
در این اصلاحیه، علاوه بر تصریح بر «سوءاستفاده از مقام» و «جلوگیری از اجرا»، صراحتاً ترک فعل عمدی به عنوان مصداق جرم منظور شده تا امکان تفسیر مضیق حقوقی کاهش یابد. همچنین افزایش سقف انفصال از پنج به ده سال با هدف افزایش بازدارندگی و ایجاد امکان تنبیه متناسب با آثار خسارتبار تصمیمات مدیریتی پیشنهاد گردیده است.
در عین حال برای اجتناب از شمول اقدامات سهلانگاری غیرعمدی یا اشتباهات غیرمرتکبانه، لازم است معیارهای «ترک فعل عمدی» و مصادیق آن در آییننامه یا بخشهای تکمیلی قانونی مشخص شود تا حقوق متهمان محفوظ بماند.
توضیحات تکمیلی و نکات اجرایی
- اصلاح فوق نیازمند تعیین آییننامههای اجرایی و معیارهایی برای تشخیص عناد یا عمد در ترک فعل است تا احکام قضایی مبتنی بر شواهد و مستندات روشن صادر شود.
- لازم است راهکارهای جبران خسارت مدنی ناشی از ترک فعل نیز در مکانیسمهای تفتیش و رسیدگی پیشبینی گردد تا علاوه بر مجازات کیفری، امکان جبران ضرر برای جامعه فراهم آید.
- آموزش و ارتقای آگاهی مدیران نسبت به تکالیف قانونی و تقویت سازوکارهای نظارتی درونسازمانی میتواند از وقوع بسیاری از این تخلفات جلوگیری نماید.
جمعبندی و ضرورت اصلاح
در نتیجه، با توجه به خلأ فعلی در خصوص رسیدگی کیفری به ترک فعل مدیران و تفسیرهای محدود قضایی، اصلاح ماده 576 با تاکید بر شمول ترک فعل عمدی و افزایش بازدارندگی مجازاتها، ضروری به نظر میرسد. این اصلاح میتواند موجب ارتقای پاسخگویی مدیران، جلوگیری از تضییع حقوق عمومی و تقویت حاکمیت قانون گردد.
پیشنهاد میشود همزمان با اصلاح قانون، دستورالعملهای تفسیر و معیارهای احراز ترک فعل عمدی تدوین و ابلاغ شود تا وحدت رویه در محاکم تأمین گردد.
تدوین مقررات تکمیلی، آموزش، تقویت سازوکارهای نظارتی و فراهم کردن ابزارهای جبران خسارت بهعنوان اقدامات مکمل میتوانند اثربخشی اصلاح قانونی را تضمین کنند و از بروز سوءاستفادهها و ترک فعلهای زیانآور جلوگیری نمایند.