چهارچوب همکاری برای ایمنی، مدیریت ترافیک و ارائه خدمات دریایی در تنگه هرمز
پیشنویس پیشنهادی «پویش ایران یکپارچه» درباره «رژیم حقوقی مدیریت و خدمات دریایی تنگه هرمز
عنوان پیشنهادی:
«چهارچوب همکاری برای ایمنی، مدیریت ترافیک و ارائه خدمات دریایی در تنگه هرمز»
مقدمه:
با توجه به اهمیت تنگه هرمز بهعنوان یکی از آبراهههای حیاتی جهان و لزوم تضمین امنیت، ایمنی دریانوردی و حفاظت از محیط زیست، ایران در چارچوب قواعد شناختهشده حقوق بینالملل دریایی و مانند سایر تنگه های دنیا از جمله بسفر، جبل الطارق، داردانل و ... این رژیم همکاری را پیشنهاد میکند.
--------------------------------------
فصل اول – اصول کلی
1. تنگه هرمز مطابق قواعد عمومی حقوق بینالملل، مسیر عبور و مرور بینالمللی کشتیها محسوب میشود.
2. این رژیم حقوقی جدید، صرفاً ناظر بر خدمات دریایی، ایمنی، مدیریت ترافیک و حفاظت محیط زیست است و تاثیری بر حقوق عبور و مرور مندرج در کنوانسیونهای بینالمللی ندارد.
3. هرگونه اقدام در چارچوب این رژیم، باید با رعایت اصل »احترام به حق عبور سالم و بیضرر یا حق عبور ترانزیتی» انجام شود.
--------------------------------------
فصل دوم – ایجاد «سازمان مشترک مدیریت دریایی هرمز (HMMAO)»
1. یک نهاد فنی و غیرسیاسی با مدیریت ایران و مشارکت کشورهای ساحلی از جمله عمان ایجاد میشود.
2. وظایف این نهاد شامل:
- مدیریت سامانه ترافیک دریایی (VTS)
- ارائه خدمات هدایتکشی (Pilotage)
- خدمات امداد و نجات دریایی (SAR)
- مقابله با آلودگی و حفاظت زیستمحیطی
- تعیین استانداردهای فنی ایمنی کشتیرانی
3. تصمیمها براساس اجماع یا رأیگیری فنی اتخاذ میشود.
--------------------------------------
فصل سوم – خدمات دریایی و مبنای درآمد
1. خدمات دریایی، مشابه الگوهای موجود در تنگههای بینالمللی، «با اخذ هزینه خدمات» ارائه میشود.
2. هزینهها شامل موارد زیر است:
- هزینه خدمات ترافیک دریایی (VTS fee)
- هزینه ایمنی و امداد و نجات دریایی (Safety & SAR fee)
- هزینه حفاظت محیط زیست و کنترل آلودگی (Environmental protection fee)
- هزینه هدایتکشی (Pilotage fee) برای کشتیهایی که درخواست خدمات میکنند
3. میزان هزینهها:
- براساس عرف بینالمللی، حجم کشتی، نوع محموله، و هزینه واقعی خدمات تعیین میشود.
- هزینهها «مالیات یا عوارض عبور» نیستند، بلکه «هزینه خدمات فنی ارائهشده» هستند (مطابق رویه تنگه های مالاکا و بُسفُر).
--------------------------------------
فصل چهارم – امنیت و ایمنی
1. کشورهای ساحلی مسئول امنیت و ایمنی دریایی در محدوده صلاحیتهای حقوقی خود هستند.
2. هماهنگی امنیتی صرفاً در چارچوب قوانین بینالمللی و برای مقابله با:
- دزدی دریایی
- قاچاق
- تهدید علیه ایمنی دریانوردی
انجام میشود.
3. این رژیم به هیچ کشور خارجی حق دخالت امنیتی یا نظامی نمیدهد مگر طبق توافقات دوطرفه.
--------------------------------------
فصل پنجم – حفاظت محیط زیست
1. ایجاد سامانه یکپارچه پایش آلودگی.
2. اخذ جریمه یا هزینه از کشتیهایی که موجب آلودگی شوند، مطابق قواعد بینالمللی.
3. ایجاد صندوق مشترک برای پاسخ اضطراری به آلودگی نفتی.
--------------------------------------
فصل ششم – اختلافات
اختلافات فنی میان اعضا از طریق:
1. مذاکره
2. کمیته داوری فنی مشترک
3. یا ارجاع به نهادهای داوری دریایی غیرسیاسی
حلوفصل میشود.
--------------------------------------
فصل هفتم – نحوه اجرا
1. این رژیم پس از تصویب در قوه مقننه ایران لازمالاجرا میگردد.
2. سایر کشورهای استفادهکننده از تنگه، از این رژیم مطلع میشوند و موظفند هزینه خدماتی را که دریافت میکنند بپردازند.
پویش ایران یکپارچه
جلوگیری از تجزیه ایران
در حال
جستجو...
توئیتر
فیس بوک
لینکدین